Więcej o: Z ZIELONĄ ŻABĄ

Z ZIELONĄ ŻABĄ

Pod tym hasłem minął 21 marca – dzień  pożegnania zimy i powitania wiosny w oddziale przedszkolnym. I jak się można spodziewać, udało się kolejny już raz nawiązać do tradycji ludowej, która nakazywała podziękować pannie Marzannie za wspólnie spędzony czas i powitać godnie panią Wiosnę, co by na dobre zagościła. Nie wiadomo, czy wszystko przedszkolaki ku temu zrobiły. Faktem jest, że się starały i w towarzystwie „zielonych żab” na różne sposoby panią Wiosnę do pozostania zachęcały. Tak więc dzieci spróbowały ubrać się na „zieloną żabę”, namalowały „zielone oczka”, aby potem, po skończonej zabawie, zrobić wiosenne foty. Rechotały, kumkały, skakały, spacerowały i grały w łapki w rytmie piosenek: „My jesteśmy żabki” i „Żabki na spacerze”. Grupowały zielone żabki według wyglądu i wdzięku. Poznawały też ciekawostki przyrodnicze i znaczenie barwy ochronnej w świecie zwierząt po wysłuchaniu bajki H. Bechlerowej pt. „O żabkach w czerwonych czapkach”. Układały wspólnie historyjkę obrazkową i indywidualnie domino literowo – obrazkowe. Rozwiązywały matematyczne zagadki, a w zabawie ruchowej „Na kogo wypadnie?” rozpoznawały dotykiem zwierzaczki pluszowe ukryte w „zielonej trawie”. Wiele radości sprawił dzieciom pomysł na wiosenną sałatkę, której wartość doceniły podczas spożywania. Na koniec dnia wyszły na przedszkolne podwórko poszukać prawdziwej żaby i innych zwiastunów wiosny. Oznak wiosny dopatrzyły się wiele, ale żaby prawdziwej i innych zwierząt ani jednego. Za to znalazły wszystkie zabawki, które w zastępstwie prawdziwych zwierząt ukryły się w penetrowanym otoczeniu. Zabawa ta dała dzieciom wiele radości nie tylko z efektów w poszukiwaniach, ale również z możliwości przebywania na świeżym powietrzu. I chyba to wszystko przekonało panią Wiosnę, bo nagle na dworze zaświeciło słońce i zrobiło się dosyć ciepło. Oj, żeby się tylko pani Wiośnie nie odmieniło! – życzyły sobie przedszkolaki czekając na nowe atrakcje.

 

Więcej “Z ZIELONĄ ŻABĄ”

Więcej o: ZIMOWE PYTANIE: CO DAJE NAM CZYTANIE?

ZIMOWE PYTANIE: CO DAJE NAM CZYTANIE?

Kolejny raz dzieci z oddziału przedszkolnego wzięły udział w lekcji bibliotecznej promującej czytelnictwo. Spotkanie ze szkolną bibliotekarką – panią Hanną J. to przykład działań wychowawczych, których cechą jest cykliczność i realizacja projektu „Czytamy w rytmie natury”. Poprowadzone zajęcia były swego rodzaju eksperymentem, w ramach którego przedszkolaki miały się zmierzyć z trudnym pytaniem: „Co daje nam czytanie?”. Niewprawione, z racji wieku,  w czytelnictwo dzieci mogły sobie z nim jeszcze nie poradzić. Tymczasem maluchy zaskoczyły nas elokwencją i błyskotliwością godną niejednego ucznia. Nie bez znaczenia okazała się postawa pani Hani. Bibliotekarka, jak przystało na miłośniczkę książek, zrobiła wszystko, by ułatwić dzieciom rozwiązanie problemu. Na początku pozwoliła dzieciom poczuć radość słuchania i przeczytała wiersz pt. „Ja jestem książka” Tadeusza Kubiaka. Zgromadziła odpowiednie książki i pomoce, które wykorzystała w profesjonalny sposób zmierzając krok po kroku do celu. Prowokowała dzieci do myślenia i odkrywania prawd, które doskonale są znane starszym czytelnikom. Wiedza, wyobraźnia, treści, słownictwo, podróż w nieznane, czytanie to niektóre walory książek, jakie przyszły przedszkolakom do głowy. I choć może z trudnością formułowane, to z pewnością sercem odczuwane. Potem mali czytelnicy poczuli radość czytania w zabawie językowej. Natomiast w zabawie ruchowej i plastycznej wyrazili chęć stałego obcowania z książką i jej szanowania. Na koniec spotkania przedszkolaki z uwagą wysłuchały opowiadania „Mój przyjaciel kotek” pięknie przeczytanego  przez panią bibliotekarkę. Pamiętajmy, jeśli czytanie stanie się rytuałem, małe dziecko zaakceptuje je jako element codzienności. Jeśli nie damy dziecku książki – samo po nią nie sięgnie.

Więcej “ZIMOWE PYTANIE: CO DAJE NAM CZYTANIE?”

Więcej o: „KSIĘŻNICZKI MAŁE I DUŻE” – OBCHODZIMY DZIEŃ KOBIET

„KSIĘŻNICZKI MAŁE I DUŻE” – OBCHODZIMY DZIEŃ KOBIET

Dzień Kobiet nic nie stracił ze swej tradycji i nadal jest obchodzony uroczyście. Pamiętają o nim nie tylko panowie ze starszego pokolenia, ale również młodzi chłopcy. W naszym „przedszkolu” dzień ten przebiegł pod hasłem „Księżniczki małe i duże” i przybrał charakter rozrywkowy. Zwiastunem dnia była okolicznościowa powitanka „W Dzień Kobiet, w Dzień Kobiet wszyscy rozrywkę mają. Chłopcy z kwiatkiem dziewczynki witają, a dziewczynki w księżniczki się zmieniają”. Przebrały się więc dziewczynki w księżniczki: te dobrze znane z bajek i te współczesne w stylowym stroju. Wszystkie otrzymały symbolicznego kwiatka i drobny upominek od kolegów. Potem księżniczki zaprezentowały się na „niebieskim schodku” i wzięły udział w zabawach. Wybrano „Księżniczkę wdzięku i uroku”, „Księżniczkę gracji”, „Najbardziej roześmianą księżniczkę”. W czasie trwania muzyki księżniczki pokazywały jak chodzić na palcach z podniesioną głową i jak tańczyć z księciem. Uczestniczyły też w konkursie „Moja królowa matka” i odpowiadały na szczegółowe w tym zakresie pytania. Potem przedszkolaki układały proste wyrazy z liter kojarzące się z Dniem Kobiet, rozpoznawały na obrazkach księżniczki Disneya i podawały ulubione bohaterki książek dla dzieci. Wysłuchały bajki „Księżniczka na ziarnku grochu” według Jana Christiana Andersena i wyraziły swoje zdanie na temat: „Po czym rozpoznać prawdziwą księżniczkę?”. Na koniec nauczyły się piosenki „Dzień Kobiet” podtrzymując tradycję jej śpiewania w tym szczególnym dniu. Niezależnie od tła kulturowego i oficjalnej daty Dnia Kobiet, pamiętajmy, że kobiety zasługują na celebrację każdego dnia roku – nie tylko od święta. Wszystkim Paniom chłopcy: mali, średni i duzi z oddziału przedszkolnego składają serdeczne życzenia, posyłając moc uśmiechu, miłości i pewności siebie!.

Więcej “„KSIĘŻNICZKI MAŁE I DUŻE” – OBCHODZIMY DZIEŃ KOBIET”

Więcej o: „NASZ PIĘKNY JĘZYK” – OBCHODZIMY DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

„NASZ PIĘKNY JĘZYK” – OBCHODZIMY DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego został ustanowiony w 1999 r. i od tego roku obchodzony na całym świecie po to, aby ochronić różnorodność językową jako dziedzictwo kulturowe każdego narodu i uświadomić ludziom, że część tych języków jest zagrożona wyginięciem. Dzień ten najlepiej świętować z miłośnikami literatury, kultury i językoznawstwa, którzy język polski znają jak własną kieszeń i żadne łamańce językowe nie są im straszne. Do takich właśnie osób należy Pani Justyna P. – polonistka, która swą osobą zaszczyciła w tym dniu dzieci z oddziału przedszkolnego. Dzień w „przedszkolu” rozpoczął się powitaniem gościa i zapowiedzią celu spotkania. Zabawę rytmiczną z klaskaniem „Wesołe przedszkolaki i język ojczysty znają, chętnie nowe słówka dziś zapamiętają” poprowadził wychowawca, a potem zaproszony gość przeczytał wiersz „O językach”. Dzieci dały wyraz swej elokwencji podczas pogadanki, zrozumiały sposoby komunikowania się zwierząt i z gotowością godną naśladowania przystąpiły do ćwiczeń, zadań i zabaw językowych. A wszystko pod czujnym okiem opiekunów. Tak więc była „Burza mózgów”, ćwiczenia aparatu mowy, zabawy: „Głuchy telefon”, „Pokaż swoją supermoc”, „To jest rebma”, „Polonistyczne Boggle”, „Zlituj się – popraw błędy”. Nie obyło się bez ciekawostek i nowych słówek, które wbrew pozorom okazały się łatwe do powtórzenia przez dzieci starsze. Zaproponowano również przedszkolakom układanki wyrazów wspak i wyrazów z liter wyrazu „stokrotka” oraz  pracę twórczą pt. „Kompozycja z dziwnych znaków”. Pytanie: Co jest pięknego w języku polskim? skłoniło dzieci do szukania odpowiedzi, a wysłuchane wiersze: „Zakazane słowa” i „Moi mili” do refleksji nad własnym używanym językiem. Radośnie i z lekkim zdziwieniem odpowiedziały dzieci na przeczytany przez Panią Justynę P. tekst w mowie śląskiej. Przy rozstaniu z gościem wykazały dużo sympatii i podziękowań. Obiecały dbać o polszczyznę nie tylko od święta, bo „źle mówić i pisać znaczy krzywdzić swoją mową tych, którzy ją budowali” (J. Korczak).

 

Więcej “„NASZ PIĘKNY JĘZYK” – OBCHODZIMY DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO”

Więcej o: CO ZA RADOŚĆ – TAKI GOŚĆ!

CO ZA RADOŚĆ – TAKI GOŚĆ!

Mikołaj – długo wyczekiwany, zjawił się niepostrzeżenie nie wiadomo skąd. W towarzystwie elfów przytargał ze sobą worki obfite w prezenty. Był strudzony jak przystało na staruszka, mimo to uśmiechnięty i przyjazny. Nie zawiódł i tym razem. Pamiętał, że dzieci z naszej szkoły na niego czekają. To cudowne jak wiele marzeń i pragnień spełnił w jednej chwili. Pragnienia – zna je wszystkie, jest przecież święty. A prezenty? Dla każdego! Dla Julka, co ma pomysłów wiele. Dla Kacperka, który chodzi do przedszkola śmielej. Dla Jasia trochę wstydliwego, ale zawsze grzecznego. Dla Michasi, która bawi się lalkami i dla Adusi, która śpi z kotkami. Amelka też dostanie prezent znakomity, a inni – niespodzianką okryty. Taki już zwyczaj grudniowy, że święty Mikołaj chodzi po świecie i obdarowuje prezentami przede wszystkim dzieci. Czasem także dorosłych, a wśród nich nauczycieli. Oni też mogą zasłużyć na upominki, gdy się Mikołajowi spodobają lub na rózgi, gdy zasad grzeczności nie przestrzegają. Przedszkolaki i uczniowie klas I – V podziękowały Mikołajowi za dobroć serca, zaśpiewały „Mikołajkowe piosenki’ i wyrecytowały wierszyki. Wzajemna sympatia i życzliwość sprawiła, że spotkanie było niezwykle radosne. Mikołajowi tak się u nas spodobało, że w przyszłym roku również zaszczyci naszą szkołę swoją obecnością i uśmiechem. Dziękujemy świętemu Mikołajowi i jego pomocnikom. Więcej “CO ZA RADOŚĆ – TAKI GOŚĆ!”